Artık yarıladığım lisans eğitimimin, mümkün olduğu kadar başarılı geçmesini sağlamak için didinip dururken bir taraftan da kişiliğimin en iyi biçimde şekilllenmesini sağlamaya çalışıyorum hala yabancısı olduğum bu yerde. Kimi zaman başarılı olamasamda biliyorum ki, buraya gelmemi sağlayan hayallerime ulaşabilmek konusundaki kararlılığımdı.

Kimi zaman idealist olmanın çok da iyi bir şey olmadığı hatta hiç iyi olmadığı konusundaki söylevlerine şahit oldum kişilerin. Spontane yaşamın iyiliğini anlattılar bana, insana nasıl da mutlu bir yaşam vaad ettiğini… Gerçekten öyle olduğunu düşündüm bir süre. O şekilde mutlu olup olamayacağımı denedim. Ama gördüm ki tekrar; hayallerime, ideallerime ihtiyacım var benim. Onlarsız ne mutlu ne de başarılı olabileceğime inanmıyorum.

Ulaşmak istediğim bir nokta olduğu sürece, oraya ulaşmak adına harcadığım tüm çabalar ayrı bir haz veriyor çünkü. Hedefe doğru yol alırken, hayatın bazı görece küçük zevklerinden fedakarlık etme toleransını gösterebilmeli insan.

Etkisi okuyana kadar süren, yazılmış reçeteden farkı olmayan kişişel gelişim kitapları okuyarak olmuyor bu işler kendimden biliyorum. Sadece akıp giden rutin hayatlarından bi’an olsun sıyrılıp, durup düşünebilmeyi öğrenmeli insan. Yoksa her şey boşuna…

Bugünlük bu kadar yeter :)

Kimi zaman kızgın olsam da; seviyorum sizi canım insanlar! Hoşçakalın…

Share/Save

Bir çok bağımsız etkenin de birleşmesiyle, yılın son günlerinin duygudurumumda yaptığı değişiklikler, benim de buna benzer bir süreç yaşamama neden oldu. Kendimi yeni kararlar almak zorunda hissettim ve  istemsizce gelişen bir düşün süreci içerisine girdim.

Bu düşün süreci içerisinde kendi adıma faydalı şeyler çıkarabilir miyim bilemiyorum. Ama kendimde müdahele edilmesi gereken yanlış bir şeyler olduğunu apaçık görebiliyorum.

º º º

Günlerimi bu şekilde bir arayış içerisinde geçirirken, bir süre önce doğumgünümü de kutladım. Evimden ve ailemden uzakta geçirdiğim bu ikinci doğumgünümde, ailem beni unutmamış ve çok uzaktan hoş bir sürpriz yapmıştı :)

Share/Save

Daha önce okuduğum bu yöndeki kitapların hiç birinden, Yöntem Üzerine Konuşma’ da olduğundan daha fazla etkilenmemiştim. İçeriğinde aynı görüşte olmadığım fazlaca düşünce var ama zaten bir yazarın tüm görüşlerinin, okuyucunun değer yargılarıyla uyuşması beklenemeyeceği gibi benim içinde söz konusu değildi.

Descartes bu yapıtında usu iyi yönetmek ve bilimlerde doğruyu aramak için yöntemler geliştiriyor ve doğruyu aramaya koyuluyor. Bu yönde koyduğu kurallardan ve kitabın genel yapısı hakkında uzun uzun bahsetmek yerine kendi görüşlerimle uyuşan noktalar üzerinde duracağım.

Benim de zamanında üzerinde kafa yormuş olduğum ve geçmişte uygulamaya çalıştığım bazı yöntemleri burada Descartes’tan duymak sevindirici bir durum oldu benim için.

Descartes’ ın koyduğu kurallardan benim için en dikkat çekeni ve benim de uzun Öss hazırlık dönemim boyunca benimsediğim bir yöntem olanı idi. İkinci kuralı şöyle Descartes’ ın:

“Eylemlerimde elimden geldiğince tutarlı ve kararlı olmak ve en kuşku götürür görüşlerin bile bir kere bile çok güvenli olduklarına karar verdiğim zaman onları dirençle izlemek olacaktı. Bu konuda, ormanda yolunu şaşırmış yolcuları örnek alacaktım. Ormanda yolunu şaşırmış yolcular bir o yana bir bu yana fır dönerek dolaşmamalılar, bir yerde durup kalmamalılar da, ama olabildiğince aynı yöne doğru hep dosdoğru yürümeliler ve başlangıçta o yolu seçmeye belki yalnız rastlantıyla karar vermiş olsalar da sıradan nedenlerle yollarını değiştirmemeliler: çünkü bu yolla tam istedikleri yere gidemeseler de hiç değilse sonunda büyük bir olasılıkla bir ormanın ortasında olmaktan daha iyi bir yere varacaklardır. … en doğru görüşleri belirleyecek durumda olmadığımız zaman en olası görüşleri izlemek zorunda olduğumuzdur.”

Ben de Öss’ ye hazırlanırken sınava iki ay kala, yaptığım planlarda eksik ya da hatalı kısımlar olduğunu anlamıştım. O günlerde sınava o denli az bir zaman kalmışken, aylarca uyguladığım planı terk edip yeni planla çalışmaya devam edemezdim. Ne zamanım ne de motivasyonum vardı bunun için. Ben de o ana kadar uyguladığım ‘eksik’ planla devam etmeye karar verdim. Çünkü Descartes’ ın de belirttiği gibi durmak ya da yön değiştirmek bana çok fazla zaman kaybettirecekti. Bu şekilde çalışmalarım belki hedeflediğim düzeye ulaşamadı ama en azından iyi sayılabilecek bir sonuç almamı sağlayabildi.

Benimsediğim diğer önemli yöntem ise şöyle:

“Düşüncelerimi en basit ve tanınması en kolay olan nesnelerden başlayarak ve yavaş yavaş, derece derece ilerleyerek en karmaşık bilgilere kadar götürmek ve doğal olarak birbiri ardından gelmeyen şeyler arasında da bir düzen varsaymak.”

Bu gerçekten işe yarıyor. Sizlere de tavsiye ederim. Olaylara, problemlere bu şekilde yaklaşmayı deneyin. Bir çok alanda işinize yarayacaktır sizinde…

Tamamını okumanızı isterim Descartes’ ın Yöntem Üzerine Konuşması’ nı. Düşünce yapınızda önemli değişiklikler yapmanızı sağlayabilir. Sadece dikkatle okuyun…

Share/Save

Öğrenciler fotoğrafta görülen modda oldukları için de, hocalar ve üniversite yönetimleri kaliteyi arttırmak yönünde pek istekli davranmayabiliyorlar. İşte bu yüzden, iş kişinin kendisine düşüyor. Araştırmak, kendi kendine öğrenmek gerekiyor. Biraz kendimizi zorlayıp araştırarak neler öğrenebileceğimizin farkına varmak ve okulda bişeyler öğrenirken “aa bak bu, bu işe yarıyormuş demek”, öğrenirken ne işe yaradığını bilmeden öğrenmekten çok daha güzel olmaz mı?

Boş durmamak gerekiyor. Zaman gerçekten çok hızlı geçiyor. Daha dün tercih yapıp yapmamakta tereddüt ediyordum. Şimdi ise ilk yılımı tamamlamak üzereyim…

Bunları düşünmek, boş geçen anlarda beni fazlaca rahatsız ediyor. Zamanın değeri tekrar aklıma geliyor. Sonra bu gece de 4 saatten fazla uyumamış olduğumu hatırlayıp, diğerlerinden biraz daha fazla yaşadığımı düşününce keyfim yerine geliyor :)

Ben hedefleğim yere kendimce yaptığım planlardan farklı,daha dolambaçlı, bir yoldan gidiyorum. Bu dolambaçlı yolu izliyor olmak, diğerlerinin öğrendiklerini öğrenemeyeceğim anlamına gelmiyor tabiki. Aksine beni daha çok motive ediyor. Öğrenme isteğimi artırıyor ve bu uğurda yaptığım şeyler bana çok büyük haz veriyor.

Başarılı olmak, tutkuya, azime ve çalışmaya bakıyor.

Share/Save