Final Haftası
Tuesday, 16 June 2009
Bu günlerde insanlığa, onların art niyetli düşüncelerine ve çıkarcı yapılarına kızgınım yine. Birine ya da birilerine iyi, akıllı, karizmatik, efendi görünmek uğruna nasıl şekilden şekile girildiğini doğrudan gözlemleme fırsatım oluyor çünkü şu sıralar. Ya ben büyüdükçe dürüst, gerçek insanlar azalıyor; ya da ben büyüdükçe bu gerçeği daha rahat görebilmeye başlıyorum. Süslü konuşmalar, yapmacık hareketler, sahte kardeşlikler artık çok sıkmaya başladı beni.
Neyse bunun dışında yine stresli günler geçiriyorum. Malum final haftam geldi ve onlara çalışmak için yeterli zaman bırakmamış olmam nedeniyle kendime de kızgınım. Sınava çalışmayı son 2 güne bıraktıysam eğer, o dersin sınavından çıktıktan sonra fazlaca ders çalışma isteği oluyor içimde. İlginç bir durum :) Vizelerde fizik sınavından çıkıp tekrar bir kaç saat aralıksız fizik çalışmıştım mesela. Arkadaşlar pek normal karşılamamışlardı doğal olarak. Çünkü üzerimde sınav stresi olduğu zaman çalışamıyorum. Rahat olmam lazım. Bu nedenle de çalışmayı son ana bıraktığım sınavlar genelde berbat geçiyor.
Bu arada uyku düzenimi gece 02:00 ile 06:00 arasındaki 4 saate sığacak şekilde ayarlamaya çalışıyorum. Fazladan uyuyup zaman harcamaya ne gerek var değil mi :)
No. 1 — October 2nd, 2009 at 12:59
Büyüdükçe dürüst, gerçek insanların zaten geçmişte de az olduklarını ve hiç durmadan da azaldıklarını görüyoruz aslında. O yüzden yüzümüzdeki çocuksu ifade yerini sert bir mizaca bırakıyor. “Büyüdün, değiştin” diyor insanlar. Büyüdükçe gerçeği görüyor, gerçeği gördükçe biraz daha büyüyoruz. Bir kısır döngü bir anlamda. :)